Lezersbrief: “Groepen die elkaar niet kennen, dat is nooit goed.”

Marokkaanse-gemeenschapJoodse-gemeenschapNaar aanleiding van enkele artikels die we de voorbije dagen hier gepost hebben (zie: http://aff.skynetblogs.be/post/5325705/waarom-hebben-de-nazis-jullie-niet-allemaal-d en http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20071215 ) stuurde M.W., die in de omgeving van het Centraal Station in Antwerpen woont, ons volgende reactie.

M.W.: “Wat ik altijd als een oorzaak van racisme heb beschouwd is dat de mensen elkaar niet kennen. Sluit de joodse gemeenschap zich niet teveel af? (1) Joodse jongeren interviewen Dewinter. De kritiek van Joods Actueel vind ik ietwat overdreven: het is altijd goed als verschillende opinies met elkaar worden geconfronteerd, vooral jongeren zijn daar goed in. Natuurlijk kennen ze blijkbaar te weinig van de achtergrond, leeft de geschiedenis eigenlijk nog wel bij hen? En het feit dat een aantal Joodse mensen iets positiefs zien in het VB zal wel wat te maken hebben met het ‘onveiligheidsgevoel’ dat ook in de Joodse gemeenschap leeft. Wat doet de Joodse gemeenschap om zich te profileren zodat je met hen kan praten? (2) Buschauffeur schoffeert een groep Joodse scholieren omdat hij even moet wachten. Je moet ook de achtergrond kennen van de Joodse gemeenschap: is alles wel veilig? Is er niemand achtergebleven? Vragen die je als normale mens ook wel stelt, maar in de Joodse gemeenschap iets meer. Is het teveel gevraagd van een buschauffeur dat hij daarvoor aandacht heeft?
 
Ik heb wel eens een Marokkaanse jongen op spelnamiddagen georganiseerd door de jeugddienst een scheldwoord horen roepen naar de Joodse mensen. Ik heb hem op zijn plaats gezet, maar ik betwijfel of dat enig nut had. Onderhuids voel je dat ze mekaar wantrouwen, een gevolg van de situatie in Israël. De speelplaats van de Joodse kinderen in dezelfde buurt is nu voor het zicht afgesloten, terwijl je vroege die kinderen, over een afsluiting, wel kon zien spelen. Overigens geen verschil met alle kinderen: nieuwsgierig en vanalles uitproberen.
Je kon toen ook met hen praten. Nu is er geen communicatie meer mogelijk met de Joodse kinderen. Is dat wel een goede beslissing? Hoe meer afsluiting, hoe meer onwetendheid. Ik had de indruk dat die Joodse kinderen het plezant vonden dat ze door de afsluiting heen gewoon konden zeggen wat ze wilden. Die opdeling in groepen die mekaar niet kennen, is toch niet goed te praten?”
 
Misschien voor de mensen van Joods Actueel of van het Forum van Joodse Organisaties aanleiding om te bemiddelen voor een gesprek tussen de Joodse kinderen en ouders enerzijds, en de Belgische, Marokkaanse en andere buren anderzijds? Wij willen trouwens ook graag bemiddelen.