Zwitserland gaat de extreemrechtse kant op

SVPOp 21 oktober behaalde de Zwitsers Volkspartij (Sweizerische Volkspartei, SVP) een monsterscore bij de parlementsverkiezingen in Zwitserland. Met 29 % van de stemmen naar verluidt de hoogste score ooit voor een Zwitserse politieke partij. Sindsdien is er niets meer van gehoord. Mogelijk is het wachten tot de tweede ronde voor de verkiezingen van de ‘Stendenraad’ op 27 november vooraleer de poppen er echt aan het dansen gaan.

De Sweizerische Volkspartei, in het Frans de ‘Union Démocratique du Centre’, is ontstaan uit de Boerenpartij, die zelf een afsplitsing is van conservatieve liberale partij die teveel aandacht voor de welvarende stedelingen werd verweten. De Boerenpartij kon haar basis verbreden met mensen uit andere sociale klassen en andere kantons, en werd in 1971 de Zwitserse Volkspartij (SVP). In de jaren negentig kon de SVP daarenboven enkele leidende figuren van uiterst rechtse partijen aantrekken, waardoor de SVP nog rechtser dan voorheen werd.

Grootse geldschieter en informele leider van de SVP is de populistische miljardair Christoph Blocher (foto 1). Omwille van het evenredigheidsprincipe waarmee de Zwitserse regering, de Bondsraad, wordt samengesteld is Christoph Blocher na de verkiezingen van 2003 de tweede SVP-minister geworden. Minister van Justitie en Politie, nog wel. De campagne van de SVP voor de verkiezingen in oktober was omstreden. De SVP pakte uit met een verkiezingsaffiche waarop drie witte schapen een zwart schaap van de Zwitserse vlag afschoppen (illustratie 2). Een verwijzing naar de criminele vreemdelingen die volgens de SVP het land uit moeten. 

De SVP is een rechts, populistische partij die de vrije markteconomie omhelst. De partij is tegen lidmaatschap van internationale organisaties, en tegen vredesmissies zoals van het Zwitsers leger in Kosovo. De partij wil de regeringsmacht afbouwen, en wil zogezegd meer macht geven aan het volk. Zoals je kan vermoeden is de partij tegen de instroom van asielzoekers en andere vreemdelingen. De SVP is ook tegen het uitbreiden van het openbaar vervoer, en wil integendeel beperkingen voor de automobilisten wegnemen. De partij is tegen drugs, en heeft daarover een ook al omstreden verkiezingsfilmpje verspreid. Ook vrouwen moeten het ontgelden. Voor vrouwen is vooral een rol weggelegd als moeder-aan-de-haard; tot 1971 was de SVP tegen het invoeren van stemrecht voor vrouwen.

Binnen de SVP zijn er twee strekkingen, elk rond één van de twee SVP-ministers. Er is de burgerlijk-conservatieve vleugel rond Samuel Schmid, die haar thuisbasis vooral in Bern heeft. En er is de Züricher-vleugel, waartoe 67-jarige Christoph Blocher wordt gerekend, die voorstander is van een radicaal-liberaal economische beleid en populistische standpunten inneemt. Die laatste vleugel is tegenwoordig de machtigste. Met het kapitaal dat hij vergaarde als ondernemer en directeur van EMS-Chemie kan Blocher zowel zijn partij als de Zwitserse volksraadplegingen naar zijn hand zetten.

“Al is zijn evangelie xenofoob, hij is in de eerste plaats ultra-liberaal”, schreef Liberation laatst. Het belet niet dat het VB zich verheugd heeft over het succes van de SVP. Op haar website citeerde het VB met instemming het grapje van Blocher op de vraag of zijn partij niet racistisch is. Blocher: “Racisme? Ik wist niet dat criminele vreemdelingen nu ook al een ras zijn.” In de slipstream van het succes van de SVP is nu ook een Blood and Honour-afdeling in Zwitserland opgericht. Voorlopig beperken de activiteiten zich tot het verwijzen naar Blood and Honour-concerten in het buitenland (Italië, Griekenland…). Op hun website is een link gelegd met de website van de Vlaamse Blood and Honour-afdeling. De traditionele vleugel, niet de Combat 18-tak. Maar hier zit men blijkbaar nog altijd met een kater over de organisatie van het concert in Wolfsdonk. Vanuit België telde men gisterenavond nog maar zes bezoeken aan de website van de Zwitserse Blood and Honour’ers.