Hoe optreden tegen neonazigroepen en –manifestaties?

AFF-LommelVorige zondag maakten we hier bekend dat Koen T’Sijen zijn wetsvoorstel om neonazigroepen en –manifestaties te verbieden in de Kamer van Volksvertegenwoordigers heeft neergelegd voor bespreking (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070318). Gisteren verscheen in  Knack het resultaat van een poll over de vraag of een wet nodig is om op te treden tegen neonazigroepen. Wat is de mening van het Anti-Fascistisch Front (AFF) over de argumenten pro en contra zo’n wet?

In Knack  werd vorige week, in de rubriek Pro & Contra, de vraag gesteld wat de beste manier is om neonazigroepen aan te pakken. Claude Marinower argumenteerde: “Ik stel vast dat Vlaanderen een geliefd toevluchtsoord is geworden voor die groeperingen. We hebben in twee jaar tijd al twaalf dergelijke manifestaties gehad (…). We kijken machteloos  toe, want op dit moment ontbreekt het wettelijk arsenaal om hen ook maar een strobreed in de weg te leggen. In Duitsland zijn neonazistische groeperingen buiten de wet geplaatst en hun bijeenkomsten verboden. Daarom komen ze bij ons terecht, want hier kunnen organisaties niet bestraft worden, enkel personen. (…) We willen burgemeesters de wapens geven om in te grijpen als dergelijke organisaties op hun grondgebied samenkomen. Als een groep buiten de wet geplaatst is, kan een burgemeester op basis van politiegegevens de bijeenkomst verbieden. We willen er ook voor zorgen dat personen die al eens veroordeeld zijn niet onder een andere naam een nieuwe organisatie kunnen oprichten. Of je het probleem helemaal kunt uitroeien weet ik niet, maar we moeten het in ieder geval blijven proberen.”

CD&V-justitiespecialist Tony Van Parys zegt ‘Nee’ tegen het wetsvoorstel. “Onze fractie staat niet achter een nieuwe wet, omdat we al een sluitende wetgeving hebben die negationisme, racisme en discriminatie verbiedt. Mensen die zich dus op een bijeenkomst uiten op een manier die niet strookt met die wet, moeten op basis daarvan bestraft worden. Het tweede probleem als je een nieuwe wet creëert, is dat het een klein kunstje zal zijn voor de bezielers van die groepen om de wetgeving te omzeilen en hun activiteiten voort te zetten. En het principiële probleem dat we met dit wetsvoorstel hebben, is de vraag waar dit begint en waar het eindigt. (…) Indien inderdaad blijkt dat de mensen die verantwoordelijk zijn voor de manifestaties die de afgelopen jaren georganiseerd zijn niet of niet genoeg vervolgd zijn, dan moet de minister van Justitie ervoor zorgen dat dit een prioriteit wordt in het vervolgingsbeleid. (…) Een groep is ook altijd een geheel van personen, en daar zitten dus verschillende soorten mensen tussen. Je hebt in elke groep meelopers en voorlopers. Dus willen wij dat die mensen voor hun individuele daden strafbaar zijn.”

Op de website van Knack  kon gestemd worden voor de ene dan wel de andere stelling. Gisteren werd het resultaat bekendgemaakt: 70 % van de pollers blijkt een wet tegen neonazistische organisaties nodig te vinden. Het is maar 70 % van het Knack-publiek dat deelnam aan de poll, maar het is toch dat. Het is indicatief. Sta ons toe echter nog een derde benadering tegenover de pro- en contra-argumenten te plaatsen. Vooreerst willen we Tony Van Parys wel wat gelijk geven. De nazigroet die in Lommel door enkele tientallen neonazi’s is uitgebracht, is strafbaar. Maar we vrezen dat de politie de mensen die de Hitler-groet uitbrachten niet geïdentificeerd hebben, zodat het niet zal vervolgd worden. Als AFF hebben we ook al herhaaldelijk aangeklaagd dat de politie zich bij voorgaande Blood and Honour-concerten beperkte tot het nagaan of het buiten  rustig bleef. Niet de moeite nam om te zien wat er in  de concertzaal gebeurde, zoals met de VTM-cameraman in Vremde. Men argumenteert dan dat de politie niet kan tussenbeide komen omdat het een privé-feestje is, maar hoe privé is een feestje als Blood and Honour-concerten via het internet aangekondigd worden? “Laten betijen, liever dan een kleine oorlog riskeren”, is het ordewoord bij de politiediensten. En hopen dat het vlug voorbijgaat. Maar het komt steeds weer, en het kan toch niet de bedoeling zijn manifeste wetsovertredingen te negeren.

We moeten echter ook de voorstanders van een wet om neonazigroepen te verbieden gelijk geven. Het feit dat mensen zich kunnen organiseren in organisaties als Blood and Honour geeft mensen het waanidee dat de gedachten en doelstellingen die in dat soort organisaties verspreid worden legitiem zijn. En je zal wel nooit helemaal de verspreiding van neonazistische ideeën en het ontstaan van dergelijke clubjes kunnen tegenhouden, een verbod zoals in Duitsland voor organisaties als Blood and Honour en hun manifestaties ontneemt hen de ademruimte waarop ze rekenen. Dat zo’n wet als in voorbereiding ook wel eens tegen andere organisaties kan gebruikt worden, is een flauw argument. Vooreerst willen Marinower en T’Sijen de toepassing van de wet beperken tot welomschreven nazistische, terroristische, racistische en negationistische groepen. Ten tweede hanteert de overheid toch al een dubbele moraal. Na het Blood and Honour-concert in Mechelen werden een aantal Duitse auto’s door de Mechelse politie begeleid tot ze op de autostrade waren richting heimat. Toen een aantal deelnemers aan de jongste anti-NSV-betoging in Antwerpen de tram naar het Centraal Station nam, werden ze van de tram geplukt door de Antwerpse politie en voor sommigen tot half vier ’s nachts vastgehouden. Men liet niet eens toe dat die jongeren het Centraal Station bereikten, en zelfs als het de bedoeling geweest zou zijn om vandaar herrie te gaan schoppen met NSV’ers, waren die twee groepen nog altijd meer dan een kilometer van elkaar gescheiden zodat de politie nog gemakkelijk had kunnen tussenbeide komen.

Gezien Vlaanderen geen baat heeft met onthaalland te zijn voor neonazigroepen noch dergelijke groepen van Eigen Bodem te laten groeien, is zowel een aanpak van individuen als van organisaties wenselijk. Tot slot moet ons van het hart dat we niet begrijpen waarom zoveel politici hun onmacht uiten ten overstaan van manifestaties van neonazi’s in ons land. Twintig jaar geleden was dat anders. Maar dat hebben we hier al een keer uitgelegd (zie: http://aff.skynetblogs.be/archive-day/20070313). Waarom doet de minister van Binnenlandse Zaken nu niet wat twintig jaar geleden de ministers van Binnenlandse Zaken nog wél deden? We twijfelen niet aan de antifascistische overtuiging van minister Patrick Dewael, we vragen hem wel om dezelfde wettelijke middelen en doortastendheid te gebruiken als zijn voorgangers die een SS-huldiging in Lommel bij koninklijk besluit verboden en met inzet van de rijkswacht manu militari verhinderden. (Illustratie: affiche van een AFF-manifestatie in Lommel circa twintig jaar geleden, precieze datum niet bekend).